Via Lemovicensis Southern Variant na mapie

Via Lemovicensis Southern Variant

Via Lemovicensis Southern Variant to południowa z dwóch odnóg, na które Droga św. Jakuba rozdziela się za Vézelay na dobre dwa tygodnie: 281,9 kilometra przez Corbigny, Nevers, Saint-Amand-Montrond i La Châtre do Gargilesse-Dampierre nad Creuse, gdzie ponownie łączy się z główną trasą przez Bourges. Po drodze mijasz klasztor Saint-Gildard w Nevers, w którym od 1925 roku w szklanym relikwiarzu spoczywa Bernadetta Soubirous, oraz rotundę w Neuvy-Saint-Sépulchre, kopię Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie. Teren jest łagodny: ↗ 2 211 metrów na całej trasie, a najwyższy punkt leży na wysokości zaledwie 341 metrów. Licz się z 13–15 etapami przez Burgundię, Nivernais i Berry.

11 sierpnia 202613 min czytania
Spis treści

W skrócie

  • Start / Meta: Bazylika Sainte-Marie-Madeleine w Vézelay / Gargilesse-Dampierre w dolinie Creuse, połączenie z główną trasą Via Lemovicensis
  • Długość: 281,9 km
  • Czas: 15 etapów według naszego podziału, średnio niecałe 19 km; w szybszym tempie 12–13 dni
  • Przewyższenie: ↗ 2 211 m / ↘ 2 325 m
  • Najwyższy punkt: 341 m na km 54,7, między Saint-Révérien a Sancenay w Nivernais
  • Krajobraz: pastwiska i wąwozowe drogi na skraju Morvan, lasy Nivernais, Loara i Allier pod Nevers, poprzecinany żywopłotami krajobraz Berry, a na koniec skalista dolina Creuse
  • Organizator / Oznakowanie: Amis et Pèlerins de Saint-Jacques de la Voie de Vézelay (założone w 1999 roku); muszla Dróg św. Jakuba, miejscami biało-czerwone znaki szlaków GR
  • Ślady św. Jakuba: Codex Calixtinus z ok. 1140 roku z drogą przez Vézelay; figura św. Jakuba w katedrze w Nevers; rotunda w Neuvy-Saint-Sépulchre jako część wpisu UNESCO „Szlaki św. Jakuba we Francji” (1998)
  • Nocleg: gîtes d'étape, accueils jacquaires za dobrowolną ofiarę, dwa schroniska stowarzyszenia szlaku w Ainay-le-Château i Bouzais, dom pielgrzyma przy sanktuarium Bernadetty w Nevers
  • Drogi łączące: Via Lemovicensis (główna trasa przez Bourges, wspólna od Gargilesse); drogi dojściowe do Vézelay: Voie de Sens, Via Campaniensis, Gy – Vézelay, Trier – Vézelay
  • Najlepszy czas: maj, czerwiec i wrzesień; schroniska stowarzyszenia są otwarte od 15 marca do 15 października

Przegląd

Za Vézelay stajesz przed wyborem, którego Codex Calixtinus jeszcze nie znał: na północ przez Bourges czy na południe przez Nevers. Główna trasa bierze katedrę w Bourges, Southern Variant bierze dwa miejsca, w których do Jerozolimy i Lourdes jest bliżej, niż można by się spodziewać. W Nevers spoczywa Bernadetta Soubirous, wizjonerka z Lourdes, która w 1866 roku wstąpiła do klasztoru Saint-Gildard i nigdy więcej nie zobaczyła Lourdes. A w Neuvy-Saint-Sépulchre stoi okrągły kościół, który pewien pan z Berry kazał zbudować na wzór Grobu Świętego po swojej pielgrzymce do Ziemi Świętej. Zdanie, które na tej drodze chce się przeczytać na głos: idziesz do Santiago, a po drodze mijasz Lourdes i Jerozolimę, nie opuszczając serca Francji.

Pomiędzy nimi leży ta Francja, która w przewodnikach zwykle znika między dwoma rozdziałami: Nivernais z zalesionymi grzbietami i kuźniami kotwic w Guérigny oraz Berry z żywopłotami, pastwiskami dla bydła i wioskami, w których piekarnia jest ostatnim sklepem. Szczerze mówiąc, sieć noclegów jest rzadka, a droga wymaga, żebyś dzień wcześniej zadzwonił i umiał powiedzieć kilka zdań po francusku. W zamian w Sancoins czy Le Châtelet nie wita się cię jak klienta, lecz jak wydarzenie.

Inne nazwy

We Francji ta odnoga nazywa się Voie de Vézelay par Nevers lub variante sud de la Voie de Vézelay, w odróżnieniu od głównej trasy par Bourges. Łacińska nazwa Via Lemovicensis, od Limoges, obejmuje cały system dróg; odnogę przez Nevers prowadzimy jako Via Lemovicensis Southern Variant, a po niemiecku spotkasz też nazwy Südvariante lub Nevers-Variante der Via Lemovicensis.

Dla kogo to idealne rozwiązanie – a dla kogo raczej nie

Idealna, jeśli chcesz przejść całą Via Lemovicensis, a gotycka katedra znaczy dla ciebie mniej niż takie miejsce jak Saint-Gildard, gdzie od stu lat ludzie siedzą w ciszy przed szklanym relikwiarzem. Idealna także jako zamknięta pielgrzymka na dobre dwa tygodnie: Burgundia, Loara i Berry, bez gór, z prawdziwym miastem pielgrzymkowym pośrodku i jedną z najpiękniejszych wiosek Francji na końcu.

Szczerze mówiąc, nie jest jednak dla ciebie, jeśli szukasz rozmów w schroniskach i kolumn pielgrzymów: między Nevers a La Châtre może się zdarzyć, że przez kilka dni nie spotkasz żadnego innego pielgrzyma do Santiago. Nie dla ciebie, jeśli chcesz ruszyć bez planowania; w Apremont, Le Châtelet czy Saint-Révérien jest tylko garść łóżek, a wiele gîtes chce wiedzieć dzień wcześniej, że przyjdziesz. I nie dla ciebie, jeśli w lipcu i sierpniu potrzebujesz cienia: krajobraz żywopłotów Berry jest otwarty, drogi są asfaltowe, a wiejskie studnie trafiają się rzadziej niż wieże kościołów.

Trasa i krajobraz

Burgundia i Nivernais (km 0–101,9): Od bazyliki schodzisz do Saint-Père z gotyckim kościołem Najświętszej Marii Panny, przekraczasz wąwóz Cure w Pierre-Perthuis i przez Bazoches (km 15,2), gdzie Vauban miał swój zamek, idziesz wśród pastwisk i wąwozowych dróg zachodniego skraju Morvan do Corbigny (km 35,3). Potem robi się bardziej leśnie: przez Saint-Révérien (km 53,8) i najwyższy punkt na km 54,7 do Prémery (km 71,2) z kolegiatą, a następnie przez lasy dawnej krainy kuźni do Guérigny (km 87,9). Przez Chantemerle docierasz do Nevers (km 101,9) nad Loarą.

Loara, Allier i Berry (km 101,9–281,9): Za Nevers przechodzisz przez Loarę, wzdłuż Allier przez Gimouille i Cuffy do Apremont-sur-Allier (km 117,6), a przez bocage do Sancoins (km 134,8). Przez Ainay-le-Château (km 163,0) z pierścieniem murów i Charenton-du-Cher dochodzisz do Saint-Amand-Montrond (km 182,2) nad Cher; Orval leży 0,7 kilometra od drogi. Potem zaczyna się prawdziwe Berry: Bouzais, Loye-sur-Arnon, Le Châtelet (km 209,0), winiarskie miasteczko Châteaumeillant (km 221,7), La Châtre (km 240,2) w krainie George Sand. Montgivray i zamek Sarzay leżą każde ponad kilometr od trasy. Przez Neuvy-Saint-Sépulchre (km 258,5) i Cluis (km 266,9) droga opada do doliny Creuse, do Gargilesse-Dampierre (km 281,9).

Etapy, ukształtowanie terenu i stopień trudności

Kilometry z mapy Camino Ninja, skalibrowane dokładnie na 281,9 km. Pokazujemy 15 raczej krótkich etapów, żeby w Nevers zostało pół dnia na Saint-Gildard; kto idzie szybciej, może połączyć Prémery–Nevers (30,7 km) i Nevers–Sancoins (32,9 km) w jeden dzień każdy.

  1. Vézelay → Bazoches (15,2 km) — zejście do Saint-Père, przez Cure w Pierre-Perthuis, na koniec zamek Vaubana.
  2. Bazoches → Corbigny (20,1 km) — pastwiska i wąwozowe drogi na skraju Morvan, przez Vignes-le-Haut i Anthien.
  3. Corbigny → Saint-Révérien (18,5 km) — przez Chitry-les-Mines i Guipy w górę, do Nivernais.
  4. Saint-Révérien → Prémery (17,4 km) — na samym początku najwyższy punkt, 341 m, potem las i przysiółki.
  5. Prémery → Guérigny (16,7 km) — przez leśną krainę dawnych kuźni, mało miejsc na postój.
  6. Guérigny → Nevers (14,0 km) — krótki dzień; reszta należy do Saint-Gildard i starego miasta.
  7. Nevers → Apremont-sur-Allier (15,7 km) — przez Loarę i wzdłuż Allier do wsi kamieniarzy.
  8. Apremont-sur-Allier → Sancoins (17,2 km) — przez Grossouvre i bocage do miasteczka targów bydła.
  9. Sancoins → Ainay-le-Château (28,2 km) — najdłuższy etap, cichy i z niewieloma wioskami; na mecie schronisko stowarzyszenia.
  10. Ainay-le-Château → Saint-Amand-Montrond (19,2 km) — przez Charenton-du-Cher nad Cher, pierwsze miasto od Nevers.
  11. Saint-Amand-Montrond → Le Châtelet (26,8 km) — przez Bouzais z drugim schroniskiem i Loye-sur-Arnon w głąb Berry.
  12. Le Châtelet → Châteaumeillant (12,7 km) — krótki dzień do winiarskiego miasteczka, z czasem na Gris.
  13. Châteaumeillant → La Châtre (18,5 km) — przez Néret i Fontenay do krainy George Sand.
  14. La Châtre → Neuvy-Saint-Sépulchre (18,3 km) — wzgórza i żywopłoty, na mecie rotunda.
  15. Neuvy-Saint-Sépulchre → Gargilesse-Dampierre (23,4 km) — przez Cluis i Les Minières w dół, do doliny Creuse.

Technicznie nic tu nie jest trudne: polne drogi, leśne ścieżki i wiele małych asfaltowych dróżek, na 281,9 kilometra zaledwie 2 211 metrów podejść. Męczące są odległości między piekarnią a łóżkiem, zwłaszcza między Sancoins a Ainay-le-Château i na płaskowyżach Nivernais.

„Przyszłam tu, żeby się ukryć” – Bernadetta w Nevers

4 lipca 1866 roku Bernadetta Soubirous opuściła Lourdes, a 7 lipca przybyła do domu macierzystego Sœurs de la Charité w Saint-Gildard. Osiem lat wcześniej córka młynarza miała objawienia w grocie Massabielle; teraz do groty pielgrzymowały tysiące ludzi – a młoda kobieta, wokół której wszystko się kręciło, wyjechała ponad 500 kilometrów w linii prostej na północ. Jej własne słowa, tak jak przekazuje je sanktuarium w Lourdes: „Je suis venue ici pour me cacher” – przyszłam tu, żeby się ukryć. I: „À Lourdes, ma mission est finie” (w Lourdes moja misja się skończyła). Jako siostra Marie-Bernard złożyła śluby w 1867 roku, pracowała w infirmerii i w zakrystii, a zmarła 16 kwietnia 1879 roku w wieku 35 lat. Do Lourdes nigdy nie wróciła.

To, co działo się potem, jest powodem, dla którego dziś około 200 000 osób rocznie przyjeżdża do Nevers. W procesie beatyfikacyjnym jej ciało ekshumowano trzykrotnie, w 1909, 1919 i 1925 roku; od 1925 roku spoczywa w szklanym relikwiarzu w kaplicy Saint-Gildard, a twarz i dłonie pokrywa cienka warstwa wosku. Beatyfikowano ją w 1925 roku, kanonizowano 8 grudnia 1933 roku. Lourdes wciąż przyciąga miliony – a na wariancie południowym mijasz kobietę, która opuściła Lourdes, żeby mieć spokój.

W praktyce oznacza to: zaplanuj Nevers jako pół dnia odpoczynku. Kaplica jest otwarta codziennie w godz. 10–12 i 14–18, dla gości domu do 22. Espace Bernadette przy Rue Saint-Gildard 34 ma 60 pokoi dla 130 osób i własny gîte d'étape z 15 miejscami; jako pielgrzym do Santiago śpisz tam, gdzie zwykle zatrzymują się grupy jadące do Lourdes, i od razu dostajesz pieczątkę.

Neuvy-Saint-Sépulchre: Jerozolima odtworzona w Berry

Kalif al-Hakim kazał zburzyć Bazylikę Grobu Świętego w Jerozolimie w 1009 roku; gdy pielgrzymi z Zachodu odwiedzali ją w XI wieku, była placem budowy. Jednym z nich był Eudes de Déols, pan na Châteauroux. Po powrocie kazał wznieść w Neuvy kościół na wzór Grobu Świętego, budowany w XI i XII wieku: rotundę o średnicy 19,45 metra, wspartą na jedenastu kolumnach – dwunastu apostołów minus Judasz. Kto nie mógł dotrzeć do Jerozolimy, szedł do Neuvy.

W 1257 roku kardynał Eudes de Châteauroux, legat papieski i zaufany człowiek Ludwika Świętego, przywiózł do Neuvy dwie krople krwi Chrystusa i fragment Grobu Świętego; od tej pory relikwię niesie się w procesji w Poniedziałek Wielkanocny. Prosper Mérimée umieścił kościół w 1840 roku na pierwszej liście Monuments historiques, Viollet-le-Duc go odrestaurował, Pius X podniósł go w 1910 roku do rangi bazyliki, a od 1998 roku należy do światowego dziedzictwa UNESCO jako część Szlaków św. Jakuba we Francji. Wstęp jest wolny. Obejdź raz powoli kolumny obejściem: to najkrótsza pętla na całej Drodze św. Jakuba.

Najciekawsze atrakcje na trasie

  • Vézelay (km 0) — Bazylika Sainte-Marie-Madeleine, od 1979 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO; w 1146 roku Bernard z Clairvaux wezwał tu do drugiej krucjaty. Błogosławieństwo pielgrzymów na porannej mszy.
  • Pierre-Perthuis (km 7,8) — dwa mosty jeden nad drugim nad wąwozem Cure, do tego przedziurawiona skała, od której miejscowość wzięła nazwę.
  • Bazoches (km 15,2) — zamek, który Vauban kupił w 1675 roku za nagrodę od Ludwika XIV za zdobycie Maastricht (1673); od 1707 roku spoczywa w wiejskim kościele, a jego serce Napoleon przeniósł w 1808 roku do Inwalidów.
  • Guérigny (km 87,9) — Forges royales de la Chaussade: Pierre Babaud de La Chaussade kuł tu kotwice i łańcuchy dla marynarki wojennej, w 1781 roku zakład kupiło państwo, a ogień zgasł dopiero w 1971 roku. Okrętowe kotwice z lasu, setki kilometrów od najbliższego morza.
  • Nevers (km 101,9) — Saint-Gildard z relikwiarzem Bernadetty; katedra Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte z romańskim i gotyckim prezbiterium na obu końcach, baptysterium z VI wieku i, po bombardowaniu 16 lipca 1944 roku, nowymi witrażami z lat 1976–2009: 130 okien, 1 052 metry kwadratowe współczesnej sztuki witrażowej.
  • Apremont-sur-Allier (km 117,6) — dawna wieś kamieniarzy, których wapień płynął płaskodennymi łodziami po Allier i Loarze do katedry w Orleanie; to, co widzisz dziś, przemysłowiec Eugène Schneider kazał od 1930 roku odbudować w średniowiecznym stylu Berry.
  • Ainay-le-Château (km 163,0) — miasteczko za średniowiecznymi murami i bramami, ze schroniskiem stowarzyszenia.
  • Châteaumeillant (km 221,7) — winiarska miejscowość o korzeniach sięgających czasów galijskich; od 1965 roku VDQS, od 22 listopada 2010 roku AOC, słynna z bladego Gris z Gamay.
  • Neuvy-Saint-Sépulchre (km 258,5) — rotunda na wzór Grobu Świętego, światowe dziedzictwo UNESCO.
  • Gargilesse-Dampierre (km 281,9) — jedna z „Plus Beaux Villages de France” nad Creuse, z romańskim kościołem z XII wieku i freskami w krypcie z XIII i XVI wieku oraz Villa Algira, drugi dom George Sand, prezent od jej towarzysza Alexandre'a Manceau.

Jak pielgrzymi trafiają na tę drogę

Droga zaczyna się tam, gdzie zbiegają się drogi dojściowe z północy i wschodu: na wzgórzu Vézelay. Kto już jest w drodze, przychodzi zwykle jedną z tych tras:

Kto zaczyna od zera w Vézelay, decyduje na wyjściu z miasteczka: Via Lemovicensis przez La Charité-sur-Loire i Bourges albo wariant południowy przez Nevers. Obie odnogi spotykają się znowu nad Creuse; wybór to kwestia: katedra czy klasztor.

Kontynuować pielgrzymkę?

Tak, i to bez przesiadek. W Gargilesse-Dampierre znów jesteś na Via Lemovicensis, która od tego miejsca, razem z pielgrzymami z Bourges, prowadzi przez Saint-Léonard-de-Noblat, Limoges i Périgueux do Kraju Basków. Codex Calixtinus opisuje ok. 1140 roku dokładnie tę kontynuację: „Alia per Sanctam Mariam Magdalenam Viziliaci et per Sanctum Leonardum Lemovicensem et per urbem Petragoricensem pergit” – inna droga prowadzi przez św. Marię Magdalenę w Vézelay, św. Leonarda w Limousin i miasto Périgueux.

Pod Ostabat Lemovicensis spotyka się z Via Podiensis i Via Turonensis, a w Saint-Jean-Pied-de-Port zaczyna się Camino Francés do Santiago. Kto idzie tylko wariantem południowym, wraca z Gargilesse przez Argenton-sur-Creuse pociągiem do domu i w następnym roku przyjeżdża dokładnie w to miejsce.

Przygotowanie i kwestie praktyczne

Paszport pielgrzyma i aplikacja. Jak na wszystkich francuskich Drogach św. Jakuba potrzebujesz paszportu pielgrzyma (credencial), żeby nocować w schroniskach i na końcu otrzymać w Santiago Compostelę. Najlepiej zamów go wcześniej online, żeby dotarł do ciebie na czas przed startem podróży; członkowie stowarzyszenia szlaku dostają go bezpłatnie, możesz go też odebrać w ich biurze w Vézelay. Z Camino Ninja App masz mapę i ślad trasy offline; najprościej zaplanować drogę bezpośrednio w aplikacji, w której układasz etapy i od razu uwzględniasz odpowiednie noclegi.

Noclegi. Na tej odnodze stowarzyszenie prowadzi dwa schroniska, w Ainay-le-Château i Bouzais, po pięć miejsc, otwarte od 15 marca do 15 października, wejście dla pielgrzymów z credencialem od 16:00. Poza tym śpisz w gîtes d'étape, chambres d'hôtes i u accueils jacquaires – prywatnych gospodarzy przyjmujących pielgrzymów, z kolacją przy rodzinnym stole. Dzwoń dzień wcześniej; w małych miejscowościach między Corbigny a Prémery oraz między Saint-Amand a Châteaumeillant to nie uprzejmość, lecz warunek. Standardowy spis: „Miam Miam Dodo – Voie de Vézelay”.

Pora roku i język. Maj, czerwiec i wrzesień są idealne, zimą wiele gîtes jest zamkniętych. Kilka zdań po francusku to na tej odnodze nie ozdoba, lecz najważniejszy element twojego wyposażenia.

Ile kosztuje cię ta droga

Francja jest droższa niż Hiszpania. W schroniskach stowarzyszenia płacisz, ile możesz – „libre participation” według twoich możliwości i otrzymanych usług. Gîtes d'étape kosztują zwykle od 15 do 25 € za noc, półpensjonat z kolacją i śniadaniem od 35 do 45 €, a accueils jacquaires działają często za dobrowolną ofiarę (stan: październik 2026). W Espace Bernadette w Nevers pokoje kosztują od 36,85 € ze śniadaniem (stan: październik 2026).

Licz się z wydatkiem 40–65 € dziennie, zależnie od tego, jak często bierzesz półpensjonat, a jak często gotujesz sam. Supermarkety są tylko w miasteczkach; pomiędzy nimi wiejska piekarnia jest często jedynym sklepem, a w poniedziałki jest zamknięta.

Dojazd

Do Vézelay. Pociągiem przez Paryż i Auxerre do Sermizelles-Vézelay, a stamtąd ostatnie mniej więcej 10 kilometrów autobusem, taksówką lub pieszo.

Po drodze. Nevers to najlepsze miejsce, by wejść na trasę lub z niej zejść: bezpośrednie pociągi do Paris-Bercy w nieco ponad dwie godziny.

Z mety. Gargilesse-Dampierre nie ma stacji kolejowej; najbliższe miasteczko z koleją to Argenton-sur-Creuse, oddalone o dobre 10 kilometrów, z pociągami przez Châteauroux do Paris-Austerlitz. Na ostatni odcinek potrzebujesz taksówki, autobusu na żądanie albo życzliwego gospodarza.

Camino Shop

Zdobądź swoją credencial pielgrzyma i muszlę

Wszystko, czego potrzebujesz na Via Lemovicensis Southern Variant, z dostawą pod drzwi.

Odwiedź Camino Shop