South Bohemian Way

W skrócie

• Początek / Koniec: Vlašim (przy zamku, dokładnie w punkcie końcowym szlaku East Bohemian Way) → dawna Dolní Hraničná (Untermarkschlag) na granicy z Górną Austrią — wieś, która została zburzona w latach 1956–58
• Długość: 215,4 km
• Różnica wysokości: ↗ 3 469 m / ↘ 3 098 m — 16,1 m na kilometr, najbardziej stroma z czterech tras czesko-morawskich w naszej sieci; najwyższy punkt 991 m przed Svatym Tomášem, najniższy 352 m nad Wełtawą
• Czas trwania: ok. 8–10 dni (9 oficjalnych etapów; szczerze mówiąc, pokonanie tej trasy zajmuje 9 lub 10 dni)
• Oznakowanie: żółta małża św. Jakuba na niebieskim tle na drogowskazach Klubu českých turistů (KČT) oraz żółte strzałki — właściwa nawigacja odbywa się za pomocą kolorowych pasków KČT; z aplikacją Camino Ninja jesteś bezpieczny (kompletna trasa na pokładzie)
• Trasa dojściowa: Szlak East Bohemian Way kończy się w tym samym miejscu, w którym się zaczyna — 262,5 km od granicy z Polską; alternatywna trasa prowadzi z Pragi przez Sázavę
• Połączenie: w punkcie końcowym płynnie zaczyna się Innviertler Jakobsweg — Passau znajduje się 89 km, a Salzburg 236 km za granicą
• Prom: ⚠️ Ostatni etap trasy zależy od promu Frymburk–Frýdava kursującego po zbiorniku Lipno — prom ten kursuje tylko od kwietnia do listopada; bez niego 16 kilometrów zamienia się w 31
• Noclegi: brak sieci obiektów noclegowych — bezpłatna plebania (Bechyně), klasztor sióstr (Kájov), pensjonaty i wiele sezonowych kempingów; właściciel wymaga rezerwacji z co najmniej dwudniowym wyprzedzeniem
• Najlepszy czas: Od maja do września — w kwietniu i październiku prom kursuje nieregularnie, a większość obiektów kempingowych jest zamknięta

Przegląd

Są szlaki św. Jakuba o religijnej historii — a jest też ten: Przechodzi przez samo centrum miasta, które zniosło pielgrzymkę. Wiosną 1420 roku Jan Žižka wraz z około 4 000 zwolenników założył Tábor, nazwana na cześć Góry Przemienienia, pomyślana jako wspólnota wzorowana na pierwotnym Kościele — a do programu taboritów wyraźnie należało zniesienie kultu świętych, relikwii i obrazów. Tym samym zniknęły podstawy pielgrzymek do kościoła św. Jakuba w południowych Czechach, a konsekwencjami tego były pożary: w latach 1420 i 1429 spłonął klasztor Zlatá Koruna, w 1421 r. zniszczono kaplicę w Klokotach, a w 1423 r. splądrowano kościół św. Jakuba w Světlíku. Dziś w tych samych miejscach widnieje żółta muszla na niebieskim tle, a Klokoty to oficjalna meta 2. etapu. Żadna inna trasa naszej sieci nie ujawnia tak otwarcie własnej sprzeczności.

Odchodzisz 215,4 kilometra autor: Vlašim do granicy z Górna Austria — a trasa ma dwa oblicza: pierwsze 137 kilometrów do České Budějovice to pagórkowata droga bez żadnego zysku, z czego ponad połowa biegnie doliną rzeki Lužnice i Wełtawa, mijając Tábor, Bechyně, zamek Hluboká i przejeżdżając przez sam środek rynku w České Budějovice. Następnie trasa pnie się w górę i już nie schodzi: Český Krumlov (UNESCO, trasa przebiega tuż obok zamku), miejsce pielgrzymkowe Kájov, Světlík na wysokości 777 metrów — a na koniec Prom przez zbiornik Lipno i 991 metrów n.p.m., tuż obok najwyżej położonego zamku w Czechach. Z 16,1 metrów różnicy wysokości na kilometr jest to najbardziej stromy ze czterech szlaków czesko-morawskich w naszej sieci, plasujący się tuż za Camino Francés. Stanowi on centralny element nieprzerwanego łańcucha: East Bohemian Way, ten szlak, Innviertler Jakobsweg — 566,9 kilometra od granicy z Polską do Passau, bez ani jednej przerwy.

Zniesiona w 1420 r., ponownie odwiedzana przez pielgrzymów w 1465 r., zburzona w 1958 r. — ta droga kończyła się trzykrotnie, a mimo to nadal istnieje

Pierwsze zerwanie ma określoną datę i program. 1420 Husyci zakładają Tábor i odrzucają wszystko, co stanowi o Szlaku św. Jakuba: kult świętych, relikwie, obrazy. Konsekwencje materialne są natychmiastowe — Zlatá Koruna płonie w 1420 i 1429 roku, kościół św. Jakuba w Světlíku zostaje splądrowany w 1423 roku, a w Klokoty W 1421 roku doszło do najokrutniejszego wydarzenia. Parafia dzisiejszego miejsca pielgrzymkowego sama to opisuje, dosłownie: „Kaple byla pobořena a u fary bylo v roce 1421 upáleno asi 50 členů sekty adamitů”. — zniszczono kaplicę, a przy plebanii spalono około pięćdziesięciu adamitów. Radykałowie spalili swoich własnych radykałów w miejscu, które dziś oficjalny punkt docelowy etapu 2 tej drogi pielgrzymkowej. A przyszły papież Pius II, Eneasz Sylwiusz Piccolomini, odnotował powstanie miasta-antypielgrzymki jednym zdaniem, które zachowało się w tłumaczeniu: „Ufortyfikował je i nakazał każdemu, by zbudował swój dom tak, jak wcześniej budował swój namiot”. Obóz, który staje się miastem — przechodzisz przez niego przy 55,5 kilometrze.

Powrót można ustalić tak samo precyzyjnie jak rozkład jazdy. 1437 mnichowie wracają do Zlatá Koruna, 1452 Tábor poddaje się królowi Jiříemu z Podiebradów — a w dniu 25 listopada 1465 r. złamuje jego własny szwagier Jaroslav Lev z Rožmitálu wyruszył do Santiago wraz z około czterdziestoma panami. Jego towarzysz, Václav Šašek z Bířkova, prowadził dziennik, który jest jedną z najważniejszych kronik podróżniczych średniowiecza; w drodze powrotnej udali się przez Finisterre, Portugalię, północne Włochy i ziemie austriackie — dokładnie tą samą trasą, którą przebiega ta droga dzisiaj. Czterdzieści pięć lat po zniesieniu pielgrzymki rodzina królewska ponownie udała się na pielgrzymkę. A jak wielka to była sprawa, pokazuje Kájov przy kilometrze 176,8: Miejsce pielgrzymkowe, którego nazwa – zgodnie z tradycją – pochodzi od Wejdź — „pokuta” —, której ołtarz główny znajduje się nad źródłem leczniczym, pod koniec XVII wieku odwiedzało 20 000 pielgrzymów rocznie, a w pierwszej połowie XVIII wieku 40 000. To liczba, dzięki której można zmierzyć to, co dwukrotnie utracono.

Trzecie rozdzielenie jest bowiem najnowsze i do dziś odzwierciedla się w nazwach miejscowości. Od 1946 roku Ludność niemieckojęzyczna zamieszkująca pas przygraniczny zostaje wysiedlona; po 1950 roku obszar ten staje się strefą zamkniętą dla wojska, a na ruinach zamku Vítkův hrádek działa stacja radarowa. W latach 1956–1958 Większość domów zostanie wyburzona — liczba mieszkańców Svatý Tomáš zmniejszy się z 207 osób mieszkających w 32 domach (1840 r.) do dzisiejszych około 20 w 11 domach, a dwie ostatnie miejscowości na twojej trasie nazywają się odtąd bývalý Otov oraz bývalá Dolní Hraničná: dawne Otov, dawna kopalnia Untermarkschlag. Równolegle przebiega drugi proces zanikania, tym razem spowodowany wodą: w latach 1952–1959 powstaje zbiornik Lipno, a w dniu 30 grudnia 1955 r. o godz. 02:30 Wełtawa zostanie przekierowana do nowego koryta — Dolní Vltavice zniknie pod wodą, część Frymburka ulegnie zalaniu, a dwa cmentarze zostaną przeniesione. Już od 1961 roku istniał nawet plan, aby w razie wojny opróżnić jezioro o dwie trzecie. Ta Droga św. Jakuba nie kończy się w jednym miejscu. Kończy się tam, gdzie ktoś kiedyś był — a dokładnie tam zaczyna się kolejna ścieżka.

Inne nazwy

W języku czeskim ta trasa nazywa się Jihočeská svatojakubská cesta, w skrócie Jihočeská trasa — trasa południowoczeską. W naszej bazie danych figuruje jako South Bohemian Way, podobnie jak sąsiednie trasy East Bohemian Way i Moravian-Silesian Way, a sama nazwa dokładnie oddaje jej charakter: jest to południowoczeska z sześciu oznakowanych czeskich szlaków św. Jakuba (łącznie 1 378 kilometrów, których opiekę sprawuje stowarzyszenie ULTREIA z.s z Klub českých turistů) — i jedyna, która kończy się na granicy, za którą droga od razu biegnie dalej. Na koniec trzy pułapki liczbowe: przydrożny znak podaje raz „213”, innym razem „216 kilometrów”, a suma jej własnych etapów wynosi 214,4 — zmierzono natomiast 215,4 kilometra, przy tym pozostajemy. A strona blanik.net wskazuje, że trasa kończy się w Svatý Tomáš; w rzeczywistości do granicy pozostało jeszcze 8,3 kilometra. Nie należy też mylić: Tábor to nazwa miasta, a nie „obóz”, i České Budějovice tak się nazywa — „Budweis” to niemiecka forma, a nie zamiennik.

Dla kogo to idealne rozwiązanie – a dla kogo raczej nie

Ta trasa jest dla Ciebie, jeśli wolisz dramaturgię od samej długości trasy: najpierw pagórkowaty teren z zamkiem Sagenberg, potem 115 kilometrów doliny rzecznej, następnie miejsce wpisane na listę UNESCO w Českém Krumlově — a na zakończenie podjazd do Szumawy, kończący się na wysokości 991 metrów obok najwyżej położonego zamku w Czechach. Idealna trasa również dla miłośników miast — Tábor (miasto husytów od 1420 r., podziemne korytarze), České Budějovice (prawo do warzenia piwa od 1265 r.), Bechyně, Český Krumlov — a jeśli chcesz podróżować tanio: nocleg w pensjonacie kosztuje często od 300 do 700 koron, natomiast plebania w Bechyně przyjmuje pielgrzymów z „Credencial” bezpłatnie.

Szczerze mówiąc, to miejsce nie jest dla ciebie, jeśli szukasz codziennego życia w schronisku i towarzystwa pielgrzymów. Nie ma sieci schronisk — plebania, klasztor sióstr zakonnych, schronisko dla pielgrzymów w Táborze, poza tym pensjonaty i zaskakująco dużo sezonowych kempingów; danych dotyczących liczby pielgrzymów na tej trasie po prostu nie ma, tak młoda jest ta trasa. Nie jest to też szlak dla ciebie, jeśli chcesz polegać na znakach: żółto-niebieska muszla to naklejka na drogowskazach Klubu českých turistů, a właściwa nawigacja odbywa się za pomocą ich kolorowych pasków — z aplikacją Camino Ninja jesteś na właściwej drodze. I przygotuj się na ciszę: na ostatnich trzydziestu kilometrach prawie nie ma już mieszkańców, a dwie ostatnie miejscowości już nie istnieją. Kto szuka samotności, ten ją tu znajdzie; kto jej nie szuka, powinien o tym wiedzieć wcześniej. Ostatni etap zależy ponadto od promu kursującego według rozkładu sezonowego — takie luki należy zaplanować z wyprzedzeniem, a nie w trakcie podróży.

Trasa i krajobraz

Zaczynasz w Vlašim przy zamku — dokładnie w miejscu, gdzie kończy się szlak East Bohemian Way. Pierwszy dzień jest jednocześnie najbardziej stromym odcinkiem całej trasy: 691 metrów różnicy wysokości poprzez Podblanicko, pagórkowaty teren wokół Blaník, w którym – zgodnie z czeską legendą narodową – spoczywają rycerze św. Wacława, mijając romański kościół św. Bartłomieja w Kondracu oraz ruiny zamku Šelmberk, aż do Mladá Vožice. Następnie trasa schodzi do doliny rzeki i biegnie tam przez 115 kilometrów: Lužnice przez Tábor oraz miejsce pielgrzymek Klokoty, mijając ruiny zamków w Příběnicach i Dobronicach, w kierunku Bechyně; w przypadku Týn nad Vltavou wpada do Vltava — tam znajduje się najniższy punkt o wysokości 352 metrów. W górę Wełtawy znajdują się Purkarec, Hluboká nad Vltavou z neogotyckim zamkiem w stylu Windsor i České Budějovice (km 137) — trasa przebiega tuż obok ratusza przy głównym placu.

Od České Budějovice szlak opuszcza równinę i pokonuje różnicę wysokości wynoszącą 639 metrów: przez wąwóz Moldau z ruinami zamku Dívčí Kámen oraz celtyckiego oppidum Třísov do klasztoru cystersów Zlatá Koruna (1263), a następnie jako najkrótszy i najbardziej stromy etap trasy do Český Krumlov — miejsce wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, trasa biegnie tuż obok zamku — i w górę do sanktuarium Kájov. Tutaj zaczyna się Szumawa: Světlík na wysokości 777 metrów, gdzie znajduje się ostatni kościół św. Jakuba na terytorium Czech, a następnie w dół do Zbiornik Lipno według Frymburk. Ostatni etap rozpoczyna się od Rejs promem do Frýdavy, wspinając się obok Předního Výtoňa i najwyżej położonego zamku w Czechach, aż do 991 metrów i kończy się za bývalý Otov oraz bývalá Dolní Hraničná — dwóch wioskach, które zostały wyburzone w latach 1956–1958 — na granicy z Górna Austria. Stamtąd do Passau jest 89 kilometrów.

Etapy, teren i stopień trudności

Dziewięć etapów to oficjalny plan operatora, a dziesięć to wygodniejsza opcja (podzielenie etapu 4 w Týnie nad Wełtawą, przeznaczenie pół dnia na Krumlov) — więc zaplanuj od 8 do 10 dni, szczerze mówiąc, raczej 9 lub 10. Podane poniżej odległości są znormalizowane na podstawie naszych pomiarów trasy i opatrzone oznaczeniem „ok.”; całkowita długość trasy wynosi 215,4 km. Pod względem technicznym nie ma tu żadnych trudności: drogi polne i leśne, brzegi rzek, a w miastach asfalt. Trudnością jest rozkład tras, który jest sprzeczny z intuicją: Najtrudniejszym dniem podjazdu jest dzień 1 — 691 metrów przewyższenia, czyli ponad dwukrotnie więcej niż na ostatnim etapie granicznym —, a najkrótszy etap jest jednocześnie najbardziej stromy (Zlatá Koruna → Kájov, 33 metry przewyższenia na kilometr). Najważniejszy jednak czynnik, który należy uwzględnić przy planowaniu, pojawia się dopiero na samym końcu: Prom na 9. etapie.

1. Vlašim → Mladá Vožice — ok. 28 km — ⚠️ dzień z największym przewyższeniem na całej trasie (691 m przewyższenia), pagórkowaty teren Blaník, Kondrac, ruiny zamku Šelmberk z pierwszą skrzynką na pieczątki.
2. Mladá Vožice → Klokoty (Tábor) — ok. 29 km — tereny słabo zaludnione, Pohnání, a następnie przez Tábor (Plac Žižkovo, Untergrund, Kotnov) jako miejsce pielgrzymek Klokoty, 1,7 km za miastem.
3. Klokoty → Bechyně — ok. 27 km — najspokojniejszy dzień: dolina Lužnice z ruinami zamków w Příběnicach i Dobronicach oraz mostem łańcuchowym w Stádlec. Miejsce docelowe z bezpłatnym zakwaterowaniem w plebanii.
4. Bechyně → Purkarec — ok. 30 km — najdłuższy etap; w Týn nad Vltavou w tym miejscu Lužnice łączy się z Wełtawą; tam znajduje się najniższy punkt (352 m). Można podzielić na Týn (ok. 14 + 17 km).
5. Purkarec → České Budějovice — ok. 23 km — najpłaski etap (184 m przewyższenia): ruiny zamku Karlův hrádek, pałac Hluboká, a następnie prosto przez główny rynek w Budweisie.
6. České Budějovice → Zlatá Koruna — ok. 24 km — kościół św. Jakuba w Boršovie nad Wełtawą, wąwóz Moldau wraz z Dívčí Kámen, Cel: klasztor cystersów z 1263 roku.
7. Zlatá Koruna → Kájov — ok. 16 km — ⚠️ najkrótszy i najbardziej stromy etap (506 m przewyższenia na 15,5 km): meandry Wełtawy, Český Krumlov (UNESCO), a następnie w górę do sanktuarium w Kájovie.
8. Kájov → Frymburk — ok. 23 km — zaczyna się Szumawa: Slavkov, Světlík na wysokości 777 m, gdzie znajduje się ostatni w kraju kościół św. Jakuba, a następnie w dół do zbiornika wodnego Lipno.
9. Frymburk → bývalá Dolní Hraničná (granica) — ok. 16 km — ⚠️ odcinek z promem: Prom do Frýdavy (tylko od kwietnia do listopada, w pozostałym okresie objazd o 31 km!), Přední Výtoň, najwyższy punkt 991 m, Svatý Tomáš — oraz dwie zaginione wioski aż do granicy.

Kto ma dziesięć dni, może podzielić 4. etap w Týn nad Vltavou i skrócić 7. etap do pół dnia, spędzając popołudnie w Českém Krumlově, wpisanym na listę UNESCO — to najwygodniejsza wersja tej trasy. Osiem dni jest teoretycznie możliwe, ale nie jest to rozsądne rozwiązanie: w takim przypadku należałoby połączyć etapy 7 i 8, tworząc najbardziej stromy odcinek całej trasy (38,5 km, 927 m przewyższenia), a Český Krumlov pokonać w biegu. Szczera rada: ta trasa wymaga dziewięciu lub dziesięciu dni, a nie ośmiu.

Najciekawsze atrakcje na trasie

• Blaník (przy km 12) — legendarna góra narodu: w jej wnętrzu spoczywają rycerze św. Wacława, aż kraj znajdzie się w największej potrzebie. Wieża widokowa na Velký Blaník, ruiny kaplicy na Malý Blaník — a strona regionalna sama zadaje pytanie: „Věděli jste, že od Blaníku můžete dojít až do Santiaga de Compostela?”. Stąd dzieli nas jeszcze prawie 3 000 kilometrów.
• Tábor (km 55,5) — założone wiosną 1420 roku przez Jana Żiżkę, nazwane na cześć Góry Przemienienia. Plac Żiżki, Muzeum Husińskie, system podziemnych korytarzy z XV wieku, zamek Kotnov, kościół św. Filipa i Jakuba — oraz Jordán z 1492 roku, pierwsza zapora tego typu w Europie Środkowej: rzeka Chrzestu jako źródło wody.
• Klokoty (km 57,2, bezpośrednio przy szlaku) — Miejsce pielgrzymkowe związane z tradycją objawień maryjnych z około 1389 r. oraz cudownym źródłem; zniszczone w 1421 r., przy czym w pobliżu plebanii spalone zostało około 50 adamitów. Od 1701 r. przebudowane w stylu barokowym przez benedyktynów z Montserrat; obecnie drugi etap trasy.
• Bechyně (km 83,8) — klasztor franciszkanów, zamek, synagoga, cmentarz żydowski — oraz plebania, do której pielgrzymi przybywają z credencialem za darmo przyjmuje.
• Týn nad Vltavou (km 97,7) — tutaj Lužnice łączy się z Wełtawą, tutaj stoi kościół św. Jakuba z pieczęcią w wieży, a tutaj znajduje się najniższy punkt trasy: 352 metry.
• Hluboká nad Vltavou (km 125,8, dobre 100 m od szlaku) — neogotycki zamek w stylu windsorskim, jeden z najbardziej znanych w Czechach; trasa przebiega tuż obok niego.
• České Budějovice (km 137) — 10 marca 1265 r. rycerz Hirzo przekazał wytyczony plan miasta, a w tym samym roku Przemysł Otakar II nadał prawo do warzenia piwa. 630 lat później stało się to przedmiotem światowego sporu o markę: w 1876 roku Adolphus Busch założył w Stanach Zjednoczonych firmę „Budweiser” — „to produce beer with the same quality, colour and taste as beer produced in Budějovice”, jak zapisał w protokole. Trasa przebiega tuż obok ratusza przy náměstí Přemysla Otakara II.
• Dívčí Kámen (km 156,2, dobre 100 m od szlaku) — Ruiny zamku nad wąwozem rzeki Moldau, a obok nich celtyckie oppidum Třísov.
• Zlatá Koruna (km 161,3) — Klasztor cystersów, założony w 1263 r. przez Przemysła Otakara II i zasiedlony przez mnichów z Heiligenkreuz; pierwotna nazwa to Svatá Koruna, a nazwa „Zlatá Koruna” pojawia się w źródłach dopiero od 1315 r. W latach 1420 i 1429 spalone przez husytów, ponownie zasiedlone w 1437 r., zlikwidowane przez Józefa II w 1785 r. — obecnie narodowy zabytek kultury.
• Český Krumlov (km 170,7) — Miejsce wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO; zamek (bezpośrednio przy trasie), Trojklášteří, kościół św. Wita oraz barokowy teatr zamkowy z oryginalnym wyposażeniem.
• Kájov (km 176,8, bezpośrednio przy szlaku) — Kościół pielgrzymkowy nad źródłem leczniczym, po raz pierwszy wspomniany w 1263 r. w akcie założycielskim miejscowości Zlatá Koruna, przebudowany w stylu późnego gotyku w latach 1471–88. Według tradycji nazwa pochodzi od Przepraszam — „odpokutować”; w okresie baroku 20 000, a później 40 000 pielgrzymów rocznie. Klasztor sióstr przyjmuje pielgrzymów za darowiznę.
• Světlík (km 188,3, 777 m) — kościół św. Jakuba Większego, ostatni kościół św. Jakuba na ziemiach czeskich: miejscowość targowa od 1258 r., splądrowana przez husytów w 1423 r., rozbudowana w 1663 r., odbudowana w latach 1872–74 — i zawsze pozostawała kościołem św. Jakuba.
• Vítkův hrádek i Svatý Tomáš (km 206–207) — najwyżej położony zamek w Czechach (1 035 m n.p.m., w czasach zimnej wojny stacja radarowa, od 2006 r. platforma widokowa, otwarta latem, 50 CZK) obok kaplicy Bożego Ciała z lat 1257/58 — podczas jej renowacji, rozpoczętej w 1991 r., odkryto malowidła ścienne z XIV wieku. Następnie: bývalý Otov oraz bývalá Dolní Hraničná, dwie wioski, które przestały istnieć w latach 1956–58. Ostatnie 2,6 kilometra tej trasy przebiegają przez nie.

Jak pielgrzymi trafiają na tę drogę

Vlašim nie jest przystankiem, lecz punktem styku: East Bohemian Way kończy się w tym samym miejscu, w którym zaczyna się ta trasa — nie „w pobliżu”, tylko płynne przejście. Kto przybywa z północy, pokonuje 262,5 kilometra od Libnej przy granicy z Polską przez Broumov, Hradec Králové i Kutną Horę, a następnie po prostu idzie dalej w Vlašimie; łącznie daje to 477,9 kilometra od granicy z Polską do Górnej Austrii. Nawiasem mówiąc, jest to najsilniejszy dowód na to, że w Czechach już kiedyś odbywały się takie pielgrzymki: najstarsza zachowana muszla w kraju, Pecten maximus z Santiago znaleziona w Most, pochodzi z północnych Czech – nie z tej trasy, ale dokładnie z kierunku, z którego biegnie ta droga dojazdowa.

Drugą osią doprowadzającą jest Praga. Operator wymienia połączenie z Pragą jako alternatywę dla rozpoczęcia trasy we Vlašimiu; relacje z wędrówek potwierdzają trasę Praga → Sázava → Vlašim — jest to udokumentowana trasa dojazdowa, a nie oddzielny, oznakowany szlak. Sama Praga stanowi węzeł czeskiej sieci: tam kończy się Szlak Zittau z Görlitz, gdzie zaczynają się trasy Všerubská i Železná w kierunku Bawarii, a odległość z Pragi do Santiago wynosi, według danych organizatora, około 2 800 kilometrów. W praktyce rozpoczęcie trasy jest proste: Vlašim leży dobre 60 kilometrów na południowy wschód od Pragi i można do niego dojechać pociągiem regionalnym oraz autobusem w około półtorej godziny.

Kontynuować pielgrzymkę?

Ta droga kończy się przy granicy — a tuż za nią zaczyna się kolejna. Ta Innviertler Jakobsweg rozpoczyna się praktycznie w tym samym miejscu i biegnie przez 236,5 kilometrów przez Aigen im Mühlkreis, Rohrbach i Untergriesbach do Zmarł (89 kilometrów za granicą) i dalej przez Schärding oraz region Innviertel do Salzburg. Dokładnie tak opisuje to sam czeski operator: od granicy dalej „towards Santiago via Passau”. Dla tych, którym wystarczy jeszcze tylko jedna noc: w Aigen-Schlägl, kilka kilometrów za granicą, znajduje się schronisko dla pielgrzymów należące do Klasztor w Schlägl Pielgrzymi z „Credencial” za 41 euro — dobre miejsce na zakończenie etapu, który przebiegał przez dwie zburzone wioski.

I Salzburg rozgałęzia się: tam zaczyna się Przedalpejska Droga św. Jakuba (255,7 km do Hohenpeißenbergu), a tam przebiega Szlak św. Jakuba w Austrii (853 km od Wolfsthal koło Wiednia do Rankweil w Vorarlbergu). Kto pokona cały łańcuch czeski — East Bohemian Way, South Bohemian Way, Innviertler Jakobsweg —, ma przed sobą trasę od granicy z Polską aż do Salzburga 714,4 kilometra bez ani jednej przerwy przed sobą. A na samym końcu każdego z tych łańcuchów czeka ta sama droga: Szlak Francuski z Saint-Jean-Pied-de-Port.

Przygotowanie i kwestie praktyczne

Najpierw prom, bo od niego zależy twój ostatni dzień. 9. etap rozpoczyna się przeprawą promową Frymburk → Frýdava przez zbiornik Lipno — a ten płynie tylko od kwietnia do listopada. Jeśli nie wyruszy, ten 16-kilometrowy etap zamieni się w jeden z 31 kilometrów przez Lipno nad Vltavou, czyli prawie dodatkowy dzień. Sprawdź rozkład jazdy, zanim zarezerwujesz ostatni nocleg — to najtrudniejsza decyzja dotycząca planowania tej trasy, a wszystko zależy od ogłoszenia wywieszonego na tablicy. Z tego samego powodu najlepszym okresem jest Od maja do września: W kwietniu i październiku nie tylko prom kursuje nieregularnie, ale także znaczna część miejsc noclegowych to sezonowe kempingi — a ostatnie trzydzieści kilometrów przebiega na wysokości od 700 do 991 metrów w Szumawie, gdzie wcześnie robi się zimno, a późno pada deszcz.

Nawigacja: Od czasu zawarcia porozumienia w 2018 roku między ULTREIA z.s. a Klubem českých turistů widnieją żółte przegrzebki na niebieskim tle na znakach szlaku turystycznego, a do tego żółte strzałki. Ale ta muszla to naklejka, a nie znak – właściwe wskazówki dotyczą trasy znajdują się na KČT-Farbbalken (przeważnie czerwony, miejscami niebieski, zielony, żółty). Kto szuka tylko muszli, ten się zgubi: Weź aplikację Camino Ninja — ma na pokładzie kompletną trasę tej drogi — i weź ze sobą ulotkę operatora (wydanie z 2025 r.). Credencial można je znaleźć w ULTREIA (obchod.ultreia.cz); czekają na drodze dziesięć punktów stemplowania — osiem skrzynek z pieczątkami od Šelmberka do Svatého Tomáša oraz centra informacyjne w Hluboká i České Budějovice.

Zakwaterowanie: Nie ma tu żadnej sieci schronisk, a nasza baza danych również nie zawiera jeszcze informacji o schroniskach dla pielgrzymów — dostępna jest jedynie lista sporządzona przez operatora: to Plebania w Bechyně (bezpłatnie z kartą Credencial), to Klasztor Sióstr Miłosierdzia w Kájovie (darowizna, wcześniejsza rezerwacja), dom pielgrzymów Poutní dům Emauzy w Táborze, a także pensjonaty i liczne pola kempingowe. Właściciel wyraża się jednoznacznie: „Accommodation must always be reserved at least two days in advance” — zakwaterowanie należy zawsze rezerwować co najmniej dwa dni wcześniej. Potraktuj to poważnie, zwłaszcza w Bechyně, Kájovie i Frymburku. Najłatwiej zaplanować trasę bezpośrednio w aplikacji Camino Ninja, w której możesz ustalać etapy i od razu uwzględniać noclegi.

Ile kosztuje cię ta droga

Jest to jedna z najtańszych tras w naszej sieci (stan na sierpień 2026 r.). Zgodnie z cennikiem operatora nocleg w pensjonacie kosztuje zazwyczaj od 300 do 700 CZK na osobę (około 12–28 euro), pola kempingowe od 80 do 280 CZK, a dwa obiekty są praktycznie za darmo: plebania w Bechyně (bezpłatnie z Credencial) i klasztor sióstr w Kájovie (dobrowolna darowizna). Za dziewięć noclegów zapłacisz około 150–220 euro, jeśli zatrzymujesz się w pensjonatach — a znacznie mniej, jeśli łączysz noclegi na kempingach i w domach parafialnych. Do tego dochodzi Credencial, bilet na prom w Frymburku oraz kilka opłat za wstęp, które są tego warte: Muzeum Huszytów i podziemia w Táborze, zamek Hluboká, klasztor w Zlaté Korunie, teatr zamkowy w Českém Krumlově — oraz Zamek Vítka za 50 CZK, czyli około dwóch euro za najwyżej położony zamek w Czechach. Po przekroczeniu granicy ceny idą w górę: schronisko dla pielgrzymów w opactwie Schlägl kosztuje 41 euro — kto kontynuuje wędrówkę w Austrii, musi liczyć się z około dwukrotnie wyższą ceną za noc.

Dojazd

Do Vlašimu czy wchodzisz przez Praga: Miejsce startu znajduje się dobre 60 kilometrów na południowy wschód od stolicy i jest skomunikowane pociągiem regionalnym oraz autobusem; trasa rozpoczyna się przy zamku w centrum miasta. Ci, którzy chcą od razu przejść całą północną część trasy, powinni zamiast tego rozpocząć wędrówkę na East Bohemian Way przy granicy z Polską. Trasa ta nadaje się wyjątkowo dobrze do podziału na etapy: Tábor (km 55,5) znajduje się przy węźle kolejowym na trasie Praga–Wiedeń/Linz i jest to najlepsze miejsce, aby pokonać połowę trasy; České Budějovice (km 137) oferuje połączenia dalekobieżne do Pragi, Linzu, Wiednia i Pilzna; do Bechyně, Zlatá Koruna oraz Český Krumlov pociąg jedzie do Týn nad Vltavou, a autobus do Hluboká, i Frymburk Do zbiornika wodnego Lipno można dojechać autobusem.

Ta Powrót z granicy To najbardziej pracochłonna część i warto o tym wiedzieć już wcześniej: W miejscu docelowym nie ma żadnej miejscowości ani stacji kolejowej — tylko jeden kamień graniczny i dwie zniknęłe wioski. Praktycznie rzecz biorąc, idziesz albo po Innviertler Jakobsweg dalej do Aigen-Schlägl i Rohrbach w Górnej Austrii (połączenie autobusowe z Linzem) lub możesz zorganizować powrót z Frymburk lub Český Krumlov autobusami Lipno do České Budějovice. Nie planuj ostatniego dnia jako dnia wyjazdu.

• Dojazd na miejsce startu: Praga (lotnisko + pociąg dalekobieżny), dalej pociągiem regionalnym lub autobusem do Vlašimu (~60 km, nieco ponad półtorej godziny). Punkt wyjścia przy zamku.
• Przejścia pośrednie: Tábor (linia kolejowa Praga–Wiedeń/Linz, najlepszy dojazd), České Budějovice (węzeł kolejowy: Praga, Linz, Wiedeń, Pilzno), Bechyně/Zlatá Koruna/Český Krumlov (pociągi z Tábora lub České Budějovice), Týn nad Vltavou i Hluboká (autobus), Frymburk (autobus, a także transport statkiem i promem po zbiorniku wodnym Lipno).
• Powrót: brak stacji kolejowej w punkcie końcowym — albo dalej trasą Innviertler Jakobsweg do Aigen-Schlägl/Rohrbach (autobus do Linzu), albo z powrotem przez Frymburk/Český Krumlov (autobusy do Lipna) do České Budějovice.